Να μην ξεχάσω!

Τους μεγαλύτερους στόχους τους βάζει το μυαλό...

Τα μεγαλύτερα όνειρα τα κάνει η ψυχή.....

Τις καλύτερες ευχές τις στέλνει η καρδία..!

z

Επίκαιρα

z.

Επίκαιρα

z.

Μια μητέρα γράφει...

Μια αγανακτισμένη μητέρα γράφει.....

κι εμείς απλώς συνυπογράφουμε στο έπακρο...

"Η δολοφονία δεν ήταν η μόνο η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Τα αίτια και τις αφορμές τις δίνει καθημερινά αυτή η κοινωνία και αυτή η πολιτεία πουκαταστρέφει την αξιοπρέπεια, τα όνειρα και τις προσδοκίες όλων των παιδιών μετον τρόπο που λειτουργεί και με τα παραδείγματα που δίνει.. Αλήθεια, αν ηΕλλάδα μας ήταν πραγματικά ένα κράτος δικαίου και δεν έδινε τις αφορμές, θαυπήρχαν όλες αυτές οι καταστροφές και θα όπλιζαν με οργή τους νέους μας;Η ψυχή των παιδιών μας εκτελείται καθημερινά όταν βλέπουν τους γονείς τουςάνεργους, όταν πηγαίνουν σε σχολεία-ερείπια, όταν...τους παίρνουν το σπίτι οιτράπεζες, όταν ακούνε να διακινούνται δισεκατομύρια ευρώ από κράτος καιεκκλησία για μίζες και κομπίνες, όταν τα αδέρφια τους δεν μπορούν να βρουνδουλειά γιατί κυριαρχεί η αναξιοκρατία και το ρουσφέτι, όταν δεν τιμωρείταιποτέ και κανείς υπεύθυνος για τα σκάνδαλα σε αυτή τη χώρα, όταν η αστυνομίααντιμέτωπίζει τους πολίτες πάντα με καχυποψία και εξαντλεί την αυστηρότητά τηςσε όλους πλην των επωνύμων, όταν τα ΜΜΕ προβάλουν σκουπίδια ως πρότυπα, όταν οι πνευματικοί άνθρωποι είναι ανύπαρκτοι και όταν οι πολιτικοί δεν έχουν όραμα και είναι ανίκανοι και εξαρτημένοι από συμφέροντα και δημοσκοπήσεις, ότανμετακυλίουν τις ευθύνες τους πάντα και ποτέ δε φταίνε σε τίποτα..Και τώρα όλοι εμείς, η κοινωνία των υποκριτών και των βολεμένων ζητάμε τα ρέστα; από ποιούς; Από τους νέους που εμείς αναθρέψαμε μέσα σε ένα νοσηρόπεριβάλλον; Δεν είναι επόμενο η νοσηρότητα να γεννά νοσηρότητα; Που είναι ηαυτοκριτική μας ως κοινωνία; Πού είναι η ευθύνη μας για την ανυπαρξία τηςσυλλογικότητας; Πού είναι η ευθύνη μας για το ότι με την ψήφο μαςανακυκλώνουμε ένα άρρωστο πολιτικό σύστημα εκλέγοντας κάθε φορά τους ίδιουςανίκανους στις ίδιες καρέκλες;Πότε η κοινωνία και η πολιτεία συνδιαλέχτηκε με τη νεολαία για να κάνει τώραότι δήθεν αγανακτεί μαζί της που αντιδρά; Από μια νεολαία άνεργη, χωρίςπροοπτικές, καταπιεσμένη, υποτιμημένη, που εισπράττει μόνο βία, φόβο, αναξιοκρατία και κλοπή της δημόσιας περιουσίας από τους ίδιους τους πολιτικούς,πώς και με τι μούτρα ζητάμε να μην σπάσει, να μην κλέψει, να μην αντιδράσει και να μείνει ψύχραιμη;Αφού τους κάψαμε, ζητάμε να μην καίνε, αφού σπάσαμε τον κόσμο τους, ζητάμε ναμην σπάνε, αφού τους καταληστέψαμε, ζητάμε να μην κλέβουν, αφού τους υποτιμήσαμε, τους ραπίσαμε, τους απογοητεύσαμε, τους αδικήσαμε και στο τέλος τους σκοτώσαμε, ζητάμε να σεβαστούν... Ποιόν να σεβαστούν πλέον, και γιατί νατο κάνουν;

posted z.(αναδημοσίευση κειμένου)

...Στο ίδιο έργο θεατές...

Χιλιοπαιγμένη κι όμως συνεχίζει η ίδια η κασσέτα.."οι παραιτήσεις δεν έγιναν δεκτές", "καταδικάζουμε τη βία από όπου κι αν αυτή προέρχεται", "οι ευθύνες θα αποδοθούν στο ακέραιο..οι ένοχοι θα τιμωρηθούν", "ποίοι υποκινούν τους κουκουλοφόρους"...μέχρι εκεί ομώς..αφού έτσι κι αλλιώς δεν ξέρουν για ποίο πράγμα μίλουν.

Η συλλογική αμνησία που μας κατατρέχει ως έθνος μας εμπόδισε να θυμήθουμε λίγες λέξεις μόνο..."Καλτεζάς", "Τεμπονέρας", "πράσινα σταράκια", "απαγωγές μεταναστών", "υπαστυνόμος Ζαρντινιέρα"..κι άλλα πολλά που έχει να αναδείξει η πλούσια δράση των ειδικών φρουρών..οργάνων θανάτου καλύτερα.

Οργή , θυμός αγανάκτηση για την ανεξέλεγκτη καταπάτηση και λεηλασία των περιουσιών που έγιναν αποκαϊδια εν μια νυκτί..δράση και αντίδραση θα πουν κάποιοι..οικείο μάλλον το σενάριο..και μετα σιωπή τόσο ένοχη και τόσο εκκωφαντική.

Εξοργιζόμαστε με τη διαφθορά και την ανομία αλλά με την ανοχή μας γινόμαστε συνένοχοι σε κάθε λογής βία της εξουσίας..

Τα εύσημά μας λοιπόν στην πολιτεία και στα συντεταγμένα όργανά της που ίσως δεν κατάφεραν να μπήξουν το μαχαίρι στο κόκκαλο...αλλά κατάφεραν να μπήξουν τη σφαίρα στη καρδιά ενός παιδιού ,του κάθε παιδιού..κάτι είναι κι αυτό ..οφείλουμε να τους το αναγνωρίσουμε.

Οι φωτιές σταμάτησαν να καίνε ..οι σκέψεις όμως όχι ,έστω και σκόρπιες....και οι μέρες που δικάζουν και καταδικάζουν έρχονται.

www.youtube.com/watch?v=1_DXzqxznc

posted by Z.

Ας κρατήσουν οι χοροί...

Ξεχείλισε από κόσμο χθες τοβράδυ το Παναθηναϊκό στάδιο..η προσέλευση ξεπέρασε καθώς φαίνεται και τις πλέον αισιόδοξες προβλέψεις..δεκάδες χιλιάδες πολίτες ενεργοί και ευαισθητοποιημένοι εγκατέλειψαν τους καναπέδες τους- κάτι που όπως φάνηκε ενόχλησε τους μεγαλοκαναλάρχες-και συγκεντρώθηκαν για να ενώσουν τις φωνές τους με 15 μεγάλους κάλλιτέχνες που έδωσαν ένα δυναμικό παρόν και πέρασαν ο καθένας χωριστά και όλοι μαζί το δικό τους ηχηρό μήνυμα..Υπάρχει Ελπίδα!!!!!

Δύσκολο πολυ να αποτυπωθεί με λόγια το συναίσθημα που βίωσαν όσοι είχαν την τύχη να παρευρεθούν στη μεγαλειώδη αυτή συναυλία..γιορτή ζωής καλύτερα..Ο παλμός, η φόρτιση το πάθος είναι διάχυτα παντού ..η συναυλία ξεκινάει.. Η Μελίνα με το Μάνο κατεβαίνουν από τη γειτονία των αγγέλων..οι παλιότεροι θυμούνται οι νεώτεροι μαθαίνουν...η συγκίνηση διακατέχει τους πάντες.. και η αυλαία ανοίγει..τη σκυτάλη παίρνει η μεγάλη ερμηνεύτρια Μαρία Φαραντούρη..ο ένας καλλιτέχνης διαδέχεται τον άλλο..σειρά έχει ο Διονύσης Τσακνής οι συστάσεις περιττεύουν, η αξεπέραστη Χαρούλα Αλεξίου, η Χαρούλα με το σαββόπουλο για πρώτη φορά μαζί στη σκηνή τραγουδούν Με αεροπλάνα και βαπόρια ... το κοινό παραληρεί και τους αποθεώνει..Διονύσης Σαββόπουλος κατα κόσμον νίονιος μοναδικός και ανυπέρβλητος..Γιώργος Ανδρέου ,Ελένη Τσαλιγγοπούλου ξεσηκώνουν το κοινό, Γιώργος Νταλάρας δίνει το δικό του ρεσιταλ , Λαυρέντης Μαχαιρίτσας ονειροπόλος επαναστάτης πολυαγαπημένος μικρών καιμεγάλων,Βασίλης Παπακωνσταντίνου και Θάνος Μικρούτσικος μαζί επι σκηνής καταγγέλουν δίνοντας το δικό τους στίγμα.. " Η Ολυμπιακή επιτροπή δεν επέτρεψε να μαγνητοσκοπηθεί η συναυλία η οποία θα μετέδιδε το μήνυμα για το οποίο είστε εδώ σε ολόκληρη την Eυρώπη..στα πέρατα της Οικουμένης καλύτερα..γι αυτό καταγγελουμε την αναιτιολόγητη αυτή απόφαση"..ο κόσμος αποδοκιμάζει με αυθόρμητα σφυρίγματα και γιουχαϊσματα..Η αυθαίρεσια και ιδίως όταν γίνεται με τόσο προκλητικό τρόπο ποτέ δεν επικροτείται..αντιθέτως αγανάκτηση και δυσφορία προκαλεί..Φοβήθηκε ο ιθύνων νους της Ολυμπιακής Επιτροπής ότι το πολιτισμικό μνημείο της χώρας εκτίθεται και παραμένει απροστάτευτο και έσπευσε να συνδράμει...Πολιτισμός και σοβαρά μηνύματα εκπέμπονται από άλλωστε κατά κόρον από το σταθμού του..Fame story,Καλλιστεία, τατιάνα ε και φυσικά η σύζυγος που αν μητι άλλο προσφέρει κοινωνικό έργο σ αυτό τον τόπο..μ αυτούς θα πάμε μπροστα?..Ας είναι από μικροψυχία χορτάσαμε σ αυτόν τον τόπο..Τελικά δεν κατόρθωσε να χαλάσει τοκλίμα της συναυλίας όπως θα περίμενε οκ .Κυριακού και τα έργα του...

Η προχθεσινή νεροποντή η στάση της πολιτείας..αν υπάρχει δηλαδή τέτοια.. η απάθεια , η κοροϊδία των πάσης φύσεως φορέων πείσμωσαν καθώς φαίνεται περίσσότερο τους καλλιτέχνες που έδιναν επι σκηνής τον καλύτερό τους εαυτό..και το κοινό από κάτω μια γροθιά,μια ανάσα ,μια φωνή τραγουδάει μαζί τους ακούραστο και τους επιβραβεύει με το πιο δυνατό του χειροκρότημα και τα πιο ενθουσιώδη επιφωνήματα ενδυναμώνοντας ακόμη περισσότερο το ηθικό τους... Μανώλης Μητσιάς απλός και αυθεντικός, Μπάμπης Στόκας..ξεσηκώνει τους νέους και αναβιώνουν παλιές καλές συναυλιακές στιγμές..Δημήτρης Μητροπάνος στη σκηνή και το πλήθος εκστασιασμένο σηκώνεται όρθιο χειροκροτεί ακατάπαυστα, επευφημεί υποκλινόμενο στο μεγαλείο της δύναμης..ψυχικής κυρίως του καλλιτέχνη..ο Θάνος Μικρόυτσικος γονατιστός κρατάει το ρυθμό και ο Μητροπάνος χορεύει το δικό του ζεϊμπέκικο τη Ρόζα..και μοιάζει να κερδίζει ξανά τη μάχη για ζωή..τα μάτια των περισσότερων δακρύζουν..ήταν σίγουρα από τις πιο συγκινητικές στιγμές της βραδιάς...Νίκος Πορτοκάλογλου δυναμικός και επαναστατικός απογειώνει το κοινό με τα τραγούδια του...

Η συναυλία φθάνει προς το τέλος..σχεδόν όλοι οι καλλίτεχνες ανεβαίνουν στη σκηνη μαζί για ένα τελευταίο τραγούδι..αγκαλιασμένοι αποχαιρετούν το κοινό τραγουδώντας σαββοπουλικά...Ας κρατήσουν οι χοροί..Τα φώτα ανάβουν οι καλλιτέχνες αποχωρούν το ίδιο και το κοινό...η αυλαία πέφτει, η μαγεία ωστόσο δεν χάθηκε θα παραμείνει να συνοδεύει την ελπίδα για το καλύτερο το διαφορετικό..χθες έγινε απλώς η αρχή!!!!!!

by z.

εμείς του κόσμου οι εκδρομείς..

Ξυπνώ σχετικά νωρίς...κάνω τις συνηθισμένες μηχανικές κινήσεις, ψαχουλεύω για τις παντόφλες, φθάνω σέρνοντας τα πόδια μου ως την κουζίνα, ψηλαφώ τον τοίχο, βρίσκω το διακόπτη και κατευθύνομαι στο ψυγείο, παίρνω το μπουκάλι με το γάλα και επιστρέφω στο δωμάτιο..έξω έχει ακόμα πολλή δροσία..φθινοπώριασε..οι δρόμοι είναι σχεδόν άδειοι και η πλάση δείχνει να ηρεμεί..για λίγο ακόμη..

Σήμερα με περιμένουν αρκετές δουλειές και όλες για κακή μου τύχη σε δημόσιες υπηρεσίες..Κάπως έπρεπε να τα δρομολογήσω ,τουλάχιστον στο μυαλό μου..ανοίγω τον υπολογιστή και το ραδιόφωνο αυτές οι δύο κινήσεις γίνονται πάντα ταυτόχρονα.Ουπς, αυτό μας είχε διαφύγει..το μετρό έχει στάση σήμερα..όπερ σημαίνει κυκλοφοριακό κομφούζιο στους αθηναϊκούς δρόμους και φυσικά αναβολή των προγραμματισμένων εργασιών.

Το κατέβασμα στο κέντρο ήταν αναπόφευκτο όμως..κάποιες δουλειές δεν επιδέχονταν περαιτέρω αναβολής..Η αναμονή στη στάση ξεπέρασε το μισάωρο..Το λεωφορείο σχεδόν γεμάτο, δυό τρείς διαβάζουν εφημερίδα,κάποιοι ακούνε μουσική..υποθέτω δηλαδή.. δυο ηλικιωμένοι σε έντονο ύφος πολιτικολογούν..μας άναψαν φωτιά οι καλόγεροι και οι δημοσκοπήσεις..μια κυρία μιλάει στο κινητό και ακούγεται σε όλο το λεωφορείο αλλά δεν δείχνει να την ενοχλεί και ιδιαίτερα το γεγονός..Ο οδηγός μοιάζει να είναι νευρικός και η κίνηση..οι δρόμοι ένα ατέλειωτο πάρκινγκ και εμείς σε στάση προσοχής μέχρι να αρχίσουμε πάλι το σημειωτόν..

Βάζω και εγώ να ακούσω μουσική..μετράω την απόσταση σε τραγούδια πλάκα έχει..επιτέλους φτάσαμε . ..πάω να κατέβω ακούω την διαφήμιση του γνωστού πολυκαταστήματος παιχνιδιών..σιχτιρίζω το διαφημιστή και το κλείνω..σκοντάφτω στο κράσπεδο αλλά συνεχίζω απτόητη καθώς τα χειρότερα αποφεύχθησαν..ΣτοΠανεπιστήμιο έχει ορκομωσία..όλοι δείχνουν να είναι συναισθηματικά φορτισμένοι και χαρούμενοι..το νιώθεις στην ατμόσφαιρα..σε τέτοιες περιστάσεις χαζεύω τις κυρίες και την περιβολή τους..από λατέρνες..κιτσ το λένε.. ως τις απλές μα προσεγμένες που είναι άλλωστε εκείνες που μου τραβάνε την προσοχή..κάτι φιλιππινέζοι τουρίστες προσπαθούν να καταλάβουν τι γίνεται..φωτογραφίζονται και μπλέκονται με τους υπόλοιπους..

Η πόλη βρώμικη όπως πάντα και αν κάνεις να στρέψεις το βλέμμα προς τα πάνω χώρια του ότι απειλείται η σωματική σου ακεραιότητα από τις τόσες παγίδες στο δρόμο το μόνο που αντικρίζεις είναι κεραίες,ετοιμόροπα μπαλκόνια, κακόγουστα εμπορικά κέντρα και διαφημίσεις..οπότε προσγειώνεσαι και πάλι απότομα στα επίγεια.

Φθάνω και στην δημόσια υπηρεσία..ο υπάλληλος με το σύνηθες ύφος υπεροψίας μου απευθύνει το λόγο.. εσύ τι θες?..Α,δεν το πάτε καλά μουρμουρίζω..Τι είπες? Αυτό και αυτό θέλω..Κατά τα συνήθη με στέλνει αλλού να βρω τα χαρτιά ή καλύτερα τα έγγραφα..Με τα πολλά τα βρήκα και του τα πήγα..Χρειάζεται κάτι άλλο? ρωτάω ..κι άρχισε το παραμιλήτο ..Τελειώσατε να φύγω?..Μούγκρισε..Δε χρειάζετε να είστε τόσο αγενής του λέω και ξαφνικά ένιωσε να τον μειώνει ένα ..όσο τέλος πάντων χρονών του έμοιαζα..κι άρχισε το πληθυντικό ευγενείας..ήταν όμως πολύ αργά..

Φεύγω τουλάχιστον η δουλεία είχε γίνει κάτι είναι κι αυτό.. στο τέλος της μέρας στάθηκα και τυχερή δεν χρειάστηκε να περιμένω στη στάση πολλή ώρα το λεωφορείο,οι δρόμοι δεν είχαν κίνηση κι οπότε σε λίγο θα ήμουν σπίτι..Πίσω μου κάθονται μια μαμά με το κοριτσάκι της..η μικρή λέει τις εντυπώσεις από το σχολείο....σε λίγο το θέμα συζήτησης αλλάζει..η μικρή παίρνει ύφος και λέει..εγώ όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω σαν τη Μάγδα ..έμεινα να την ακούω..εσύ μάλλον μεγάλωσες σκέφτομαι..αλλά ούτε τι θέλεις να γίνεις ξέρεις,ούτε που θέλεις να ζείς, ούτε πώς θέλεις να ζείς,ούτε με ποιούς θέλεις να ζείς..ίσως όμως ξέρεις ότι η ζωή είναι μπρόστα σου και καμιά φορά τα πολλά τα σχέδια δεν πολυωφελούν..μια σχεδία φτάνει για να ξεκινήσω την περίπλάνηση στις θάλασσες του κόσμου...

Αυτά ..και μεταξύ μας..ε?

by z.

ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑ

Απόψε το βράδυ επιστρέφει στους δέκτες μας για δεύτερη συνεχή χρονία η πολύ επιτυχημένη τηλεοπτική Ελληνοφρένεια..Συντονιστείτε κατα τις 20:40(λίγο πριν το κεντρικό δελτίο ειδήσεων) στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ..Μακράν η καλύτερη σάτυρα για την πολιτική ζωή και για τα παράλογα αυτού του τόπου..

Καλό ξεκίνημα για τη νέα τηλεοπτική σεζον..και

πάντοτε επιτυχίες!!!!!!

Υ.Γ. Για τους τυχόν ανενημέρωτους..η Ελληνοφρένεια εκπέμπει και στα ερτζιανά κάθε μεσημέρι γύρω στις 13:10 από το ΣΚΑΪ 100,3...Καλή σας ακρόαση!!!!!

by z.

Πάμε σαν άλλοτε...

Χτες πάλι οργίαζαν τα παιδιά της γειτονιάς..Κάθε βράδι όταν πιάνει να σουρουπώνει μαζεύονται στο παρκάκι ή και στην είσοδο της πολυκατοικίας..Μ'αρέσει να τα παρακολουθώ -να τα χαζεύω καλύτερα ,αν και αυτό που κάνουν παιχνίδι δεν το λες..μόνο κάτι απροσδιόριστες φωνές και χάχανα ακούγονται απο κάτι βαριεστημένα χαζοtrendy πλάσματα που όλα μοιάζουν να έχουν βγει από το ίδιο καλούπι.. Κρυφτό, κυνηγητό,1,2,3 στοπ δεν ξέρουν αυτά τα παιδιά΄?..Εμείς στην καλύτερη να φωνάζαμε αγόρια ιππότες κορίτσια μαύρες κότες,αγόρια ρομποτ κορίτσια φέρρι μποτ..εκεί περιοριζόταν όλη μας η μαγκία..αυτά ζωη να χουνε αναδεικνύουν με τον καλύτερο τρόπο το πλούτο της ελληνικής ..χαρά στους δασκάλους τους που απο αύριο θα αναλάβουν να τους μάθουν πάλι γράμματα σπουδαγματα..Άντε να δούμε πώς θα κυλήσει και φέτος πάλι η χρονία που σαν να μην έφθαναν όλα τα παραμάγαζα της παιδείας που απο το πρωι μεχρι το βράδι διαφημίζουν την πραμάτεια τους φέτος θα μπούν στο χορό και τα κολλέγια..απ το κακό στο χειρότερο πάμε σ αυτή τη χώρα..


Κατά τα άλλα εκτασιασμένοι παρακολουθούμε το πείραμα της ζωής στην Ελβετία ..ενώ η πολιτική ζωή του τόπου παραπαιει από το ένα σκάνδαλο στο άλλο ενίοτε και με τις ευλογίες των πνευματικών πατέρων του έθνους..βατοπαίδι real estate,,και οι ρόλοι αντιστρέφονται..η τέχνη αντιγράφει τη ζωή αρκεί ένας Ουμπερτο Εκο να βρεθεί..Κόρη,Γαμπρός και πεθερά αναδεικνύουν το ρόλο των offshore στην ελεύθερη αγορά, το
αναψυκτήριο ξανά στο προσκήνιο..Και το μόνο βέβαιο σε όλα αυτά είναι ότι ούτε η δικαιοσύνη ούτε οι ευθύνες θα αποδοθούν ποτέ και σε κανένα..ελληνική πατέντα κι αυτό!


Σε μια βδομάδα το πολύ κανείς δε θα θυμάται τίποτα..είναι βλέπεις και αυτήη συλλογική αμνησία που μας κατατρέχει ως έθνος..αύριο θα ξεσπάσει ένα νέο πιο συνταρακτικό σκάνδαλο και όλα δια μαγείας θα ξεχαστούν.Ηεπικαιρότητα να εναλλάσεται δηλαδή για να μην πλήττουμε..τηλεδημοκρατία έχουμε άλλωστε να μη φυλλοροήσει κι εντελώς..


Αυτά.. και καλή Τύχη στην συναρμολόγηση..με τόσες ασυναρτησίες!!





http://www.esnips.com/doc/7f9b6bae-1152-4c73-9358-ed8.

Το παιδικό όνειρο βλέπεις που δεν μπορείς να γυρίσεις πίσω , να το βγάλεις αληθινό,το όνειρο του χρόνου!
αυτά σκέφτομαι κάθε φορά που ακούω αυτό το τραγούδι...

by z

10 χρόνια πριν..

http://www.youtube.com/watch?v=sWC37XlfAps

Αφιερωμένο από το μπαμπά Πάνο στην κόρη Μαριάννα.
Ένα πολύ γλυκό τραγούδι.
Ήρθε μια μέρα αργοπορημένο βέβαια..αλλά αξίζει, είναι από τις πιο ευαίσθητες στιγμές των
τραγουδοποιών που οι μουσικές τους σημάδεψαν τα εφηβικά μας χρόνια..και εξακολουθούν!
..κι η μουσική ας σιγοντάρει τις σκέψεις μας!!!!!

posted by z.

1/2 kg καφρίλα, καλά είναι; Να τ' αφήσω;

Καλά είδε το μάτι σου.
Πωλείται κι αυτή στο χασάπη.
Μαζί με τον κιμά, αγοράζεις
λίγο από αυτό, γιατί...
... σου τέλειωσε μέσα στη
βδομάδα!

Από καιρό τώρα ανυπομονούσα να
γυρίσω στα πάτρια και να ξαναδώσω
στη ζωή μου μια νέα πνοή. Να κάνω
ένα νέο ξεκίνημα. Να διορθώσω
ανόητες επιλογές του παρελθόντος
και γίνω επιτέλους η ΔΙΚΗ μου
επιλογή.

Κόμπος στο λαιμό μου καθόταν
μια εκκρεμότητα που είχα με ένα
"Ν.Π.Δ.Δ.", που ούτε το ίδιο ξέρει
τί είναι.. Και όπου Δημόσιο, και δη
made in Greece, έ ρε γλέντια.. Ού
μπλέξεις. Θού Κύριε...

Οπλίστηκα με θάρρος και υπομονή.
Πήρα τα δικαιολογητικά μου και ειλικρινά,
αυτό που μου είπα είναι.. "ο ύψιστος να
βάλει το χέρι του".
Να ξεμπερδέψω μια και καλή.

Φυσικά δεν ξεμπέρδεψα. Οι δημόσιες υπηρεσίες
μας είναι σαν τη φέτα, το τυρί. Διεκδικούν
δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Μοναδικές διεθνώς.

Βρήκα παραδόξως τη σωστή υπάλληλο με την
πρώτη, αλλά αν αυτό εγώ το εξέλαβα για
καλό οιωνό, γρήγορα με διέψευσε. Έπεσα
πάνω σε έναν από τους πιο αγενής ανθρώπους
που γνώρισα ποτέ. E V E R, που λέει κι η
Ελισάβετ...

Μια γυνή, που πέρναγε στην πτέρυγα του
γύναιου χωρίς εξετάσεις, ξέρασε πάνω μου
όλον τον κομπλεξισμό της. Είχε "αδειάσει"
(όπως αγαπά να λέει μια Παναγιά και λατρεύω
να ακούω) τον εαυτό της πάνω στη
δημοσιοϋπαλληλική θέση της και ανταποκρινόταν
στις ερωτήσεις μου με κινήσεις. Ή μάλλον, οι
ευγενείς μου ερωτήσεις, κόντεψαν να φάνε
μετωπική με τα μουγγανίσματά της...

Εγώ, δεν καταλάβαινα τί μου έλεγε.
Δεν καταλάβαινα τί και πώς μου το εξηγούσε.
Και δυστυχώς για μένα, μα ευτυχώς για την
άξεστη συμπεριφορά της, που βρήκε ευκαιρία
να ξεδιπλώσει το ταλέντο της στην ειρωνία,
δεν μπορούσα να κάνω τη δουλειά μου.
Και ασφυκτιούσα.

Εκείνη χτυπούσε το γραφείο της με δακτυλά
της.. Ξέρεις, εκείνο το σύνηθες, το ανυπόμονο,
το γρήγορο και διαδοχικό χτύπημα των δακτύλων..
Δεν το είχα ξανακάνει αυτό και δεν
ήξερα πώς θα πορευτώ..Σου τ' ορκίζομαι.

Κι εγώ, προσπαθούσα να χωνέψω, ότι η δουλειά
μου ΔΕ θα τακτοποιηθεί. Θα μου στερεί την
ελευθερία της σκέψης μου και θα μου παίρνει
στιγμές από το χρόνο μου. Κι άλλες.
Το κατάπια.
Κι άλλες.

Ανέχτηκα την χαμερπή στάση της, μια στάση,
που της δίνει ένα τιποτένιο αντικείμενο. Το
μισό αυτό το αντικείμενο: η καρέκλα της.
Η καρέκλα της που δίνει στο σώμα της μια θέση,
μια θέση για την οποία πληρώνεται να με
εξυπηρετήσει, αλλά τελικά αυτή την αποκτηνώνει.
Η εξουσία τα κατάφερε. Την αποκτήνωσε.
Κι εγώ ασφυκτιούσα.

Δεν μπορούσα να την κάνω να αισθανθεί το
σκουπίδι που θα έπρεπε να αισθάνεται, το
τίποτα που θα έπρεπε να παριστάνει. Γιατί;
Γιατί θα την ξανασυναντούσα την επομένη
για να κάνω τη δουλειά μου κι επιτέλους να
κλείσω το ματωμένο κεφάλαιο της ζωής μου.
Τη χρειαζόμουν, κατάλαβες;
Θα την ξανασυναντούσα, κατάλαβες;

Έφυγα νιώθοντας τον οχετό της συμπεριφοράς
της βαρύ επάνω μου. Σαν άρωμα που θες να
ξεφορτωθείς, πλένοντας τα χέρια σου.

Πόσο κομπλεξισμό μπορεί να κουβαλά κανείς;
Πόσο απρόθυμος μπορεί να είναι κανείς να
βοηθήσει κάποιον, όταν μάλιστα έχει χρέος;
Πόσο αγενής;
Πόσο είρων;
Πόσο; Τόσο...

Βγαίνοντας από το γραφείο όπου διατηρεί σαν
ψυγείο η εν λόγω κυρία την καφρίλα που
αγοράζει από το χασάπη της γειτονιάς της,
το γεμάτο απογοήτευση μάτι μου έπεσε πάνω σε
μία ανάρτηση που έκαναν (μάλλον) οι υπάλληλοι
της υπηρεσίας:

"ευγένεια είναι να αντιμετωπίζεις

ήρεμα και χωρίς θυμό τους κακούς
τρόπους των άλλων"

Και σε ρωτώ ευθέως αναγνώστη:

Σε ποιον απευθύνεται τελικά η ανάρτηση;
Στους υπαλλήλους που τα βάζουν με τους
απαιτητικούς πολίτες ή στους επισκέπτες
που έχουν να αντιμετωπίσουν τα απολίτιστα
τέρατα της διοίκησης;

Δε θα σε κουράσω άλλο.

Την επόμενη φορά που θα επισκεφτείς το
χασάπη σου, πρόσεξε τί θα του πεις να
βάλει στη μηχανή του κιμά.
Καφρίλα ή ουσιαστική ευγένεια;
Και τα δύο κοστίζουν το ίδιο.
Και τα δύο θέλουν προσπάθεια για να τα
πετύχεις. Μόνο να θυμάσαι την παροιμία..

"Η γλώσσα τιμά το πρόσωπο" . -






by Balekos

Κάτι παλιοί λογαριασμοί με τη σχολή μ' έφεραν πίσω στα παλία μας λημέρια..όμολογουμένως ήμουν εκτός των νερών μου, αλλά έπρεπε κι αυτό να γίνει.Μετά από σαράνταπέντε λεπτά δρόμο..ίσως και περισσότερα σ ένα λεωφορείο με στοιβιαγμένους ανθρώπους ,κλειστά παράθυρα και κλιματιστικά ένεκα του ότι φθινοπώριασε και έπιασε να φυσάει και εκείνο το βοριαδάκι ..επιτέλους φτάσαμε.

Κάπου κοντά στα Προπύλαια μας άδειασε και άρχισα να ανηφορίζω..αλαφροίσκιωτη και κάπως μπερδεμένη. Ιπποκράτους γωνία περιμένω υπομονετικά ν' ανάψει το φανάρι και να περάσω απέναντι.Γύρω μου οι τοίχοι ,οι κολόνες, τα δέντρα -αυτά που υπάρχουν μην φανταστείτε -γεμάτα αφίσσες .Παντού Γιώργος..ο αρχηγός του κινήματος.Τί διάολο, πάμε για εκλογές και δεν το ξέρω. Αλλα πώς, χρήμα δεν φαίνεται να κινείται και ακόμη καλά καλά δε χρονίσαμε από τις προηγούμενες θα πάμε και για άλλες?Αυτό το θυμάμαι καλά ..εκλογές γίνονται μια φορά στην τετραετία..βασική αρχή του Συντ/κου Δικαίου που κάποτε μαθαίναμε κι από αυτό! Δεν μπορεί κάτι άλλο συμβαίνει..Πλησιάζω κοντά να διαβάσω..Α ναι βέβαια Τρεις του Σεπτέμβρη..οι γνωστοί συνειρμοί..κάπου στο θησείο θα τον ξαναβρούμε το σύντροφο Γιώργο να περνάει το μήνυμα της πολιτικής αλλαγής!Αν μητι άλλο η προσφορά του σοσιαλιστικού κινήματος στο χώρο του θεάματος είναι μεγάλη..αυτό οφείλουμε να τους το ανανωρίσουμε!

Συνεχίζω το δρόμο μου..περνάω μπροστά απο γνωστό εκδοτικό οίκο..στην προθήκη του αραδιασμένα τα βιβλία με τη ζωή της Αλίκης..τελικά όλα θέμα marketing είναι..σιγά τη διαπίστωση..Έχω ένα μυστικό τιτλοφορείται..και το υπογράφει ο υιός της γνωστης σταρ..όχι δε σκέφτηκα ούτε να το αγοράσω ούτε την νέα σειρά που θα προβάλλλεται σε ιδιωτική συχνότητα και για την οποία πολύς λόγος γίνεται..σκέφτηκα οτι είχε διατελέσει και η ίδια κάποτε σοσιαλίστρια ,κόρη του μπαμπά της κ μετά ήρθε στο νου κι ο Παπαμιχαηλ ,ο φτωχός μεροκαματιάρης να λέει.."Από τέτοιους σοσιαλιστές γέμισε ο τόπος κανένα καλό δεν είδαμε"..σοσιαλιστή αλλά και γενικότερα..

Στρέφω το βλέμμα δεξιά και αντικρίζω τα νέα γαφεία του κινήματος..Μάλιστα..Νέες ,σύγχρονες εγκαταστάσεις ελαφρώς πολύ αταίριαστες ανάμεσα στις πολυκατοικίες ερείπια της Ιπποκράτους..είναι ο αέρας της ανανέωσης που λένε και οι ίδιοι..Τώρα μάλιστα που οι δημοσκοπήσεις θέλουν το Γιώργο να έχει πάρει τα πάνω του..Τα πρώτα σημάδια ανάκαμψης έγιναν ορατά..οπότε είμαστε πλέον έτοιμοι για την ανατροπή..Keep Walking George!!

Μ αυτά και μ αυτα φτάσαμε και στον προορισμό...δουλεία φυσικά δεν έγινε..μιας και εκεί έχουν ακόμη Δεκαπενταύγουστο.Οι γνωστοί τεμπελχανάδες και καρεκλοκένταυροι που Δεν Γνωρίζουν Δεν Απαντούν σε ότι κι αν τους ρωτήσεις και αποστρέφουν απαξιωτικά το βλέμμα για να συνεχίσουν την κουβέντα με το διπλανό ή στο τηλέφωνο και την οποία εσύ είχες το θράσος να διακόψεις..ας είναι δεν περίμενα να έχει αλλάξει κάτι.

Φεύγω φοράω τ ακουστικά..να μάθουμε τουλάχιστον για την επικαιρότητα.. ό Κώστας και η Φεβρωνία τα πρόσωπα της ημέρας,,και το σκάνδαλο του δεκαπενθήμερου ξεδιπλώνεται..το βαριέμαι αλλάζω σταθμό.. δεν φτάνουν οι θέσεις στους παιδικούς σταθμούς ακούω τον εκφωνητή να λέει..να δω που θα τα παρκάρουν τόσα νήπια..μουσική καλύτερα να καλύπτει και τους ήχους της πόλης.

Χωρίς να το πολυκαταλάβω βρίσκομαι έξω απότη σχόλη..τίποτα δεν φαίνεται να έχει αλλάξει..τα τυροπιτάδικα,οι καφετέριες εκεί στα πέριξ με τους ακροβολισμένους φοιτητές,τα συνθήματα στους τοίχους, αφίσες και πανό,οιΔικηγόροι να ξεχωρίζουν απο μέτρα μακριά και οι κάθε λογης φοιτητές..κουλτουρέ τυπάκια a laΚρονενμπεργκ,εθνικ φρικιά με σαλιβάρια και χαιμαλιά,τρέντιδες με το ξασμένο μαλλί, νεογιάπηδες με παρουσιαστικό απόχρωσης και μάρκας ανάλογης της πολιτικής τους πεποίθησης ,όλα αυτά συνθέτουν το σκηνικό Σόλωνος και Σίνα γωνία..Και οι θεωρείες αρχίζουν..μαζικό πια το φαινόμενο!!!!

posted by Z.

ζητήματα ηθικής!!!

Όχι τίποτα άλλο ...απλώς για

να μην λένε για εμάς μετά !!

posted by Zωρζετ

Ανθρώπων έργα...

Π...όπως..παίζουμε πόλεμο?

Π....όπως πυρκαγιές...

ένα χρόνο πριν...

Χθες το απομεσήμερο ορέχτηκα τη γλυκία μελαγχολία της Αθήνας που πάντα αγαπώ να μισώ.Προφασίστηκα την αγορά δώρου και όπως όπως ντύνομαι περνώ την τσάντα στον ώμο και ξεκινώ..Φτάνω στο μετρό κατεβαίνω αγέρωχα τις σκάλες σχεδόν ανενόχλητη ,βλέπω το συρμό, επιταχύνω και τελικά προλαβαίνω..Μπαινω θρονιάζομαι κάπως άτσαλα είναι η αλήθεια..το καταλαβαίνω από τη γκριμάτσα της διπλανής..το βαγόνι είναι σχεδόν άδειο.Αποβιβάζομαι στο Σύνταγμα και αντικρίζω ένα μάτσο μουρτζούφληδες να περιφέρονατι νευρικά με τις συνηθισμένες δύσκαμπτες φάτσες του χειμώνα...η πρώτη απογοήτευση. Βγαίνω έξω..τι κινητικότητα κι αυτή ..σαν τα μυρμήγκια πάνε κι έρχονται απλώς εμείς δεν έχουμε όλοι το ίδιο σχημα καιμέγεθος..Μάλλον τα διακοποδάνεια μας τελείωσαν σκέφτηκα και μαζευτήκαμε πάλι για να επιδοθούμε σ' αυτο που γνωρίζουμε καλά..

Στο γρασίδι είναι ξαπλωμένοι κάτι ξανθοί ηλιοκαμένοι τουρίστεςοι οποίοι προφανώς ζουν το μύθο τους σ

..δύο πιτσιρίκια παίζουν με τονερό στο συντριβάνι, ένας σκύλος γνήσιος έλληνας πάει να δροσιστεί,δύο νεαροί άντρες γύρω στα τριάντα είναι με τη φορητή τους προέκταση,προς στιγμήν μου διέφυγε οτι κινούμαι σε ευρυζωνικό δίκτυο..τι τους εμπνέει μέσα στο αδιάκοπο πήγαινε -έλα..εκτός κι αν βρίζουν τους 300 απέναντι..τότε και εγώ μαζί τους. Σ' ένα παγκάκι κάθεται ένα αγόρι,οι αγκώνες του ακουμπούν τα γονατα του και μέσα στις παλάμες του κρατάει το θλιμμένο πρόσωπό του..το κοιτάζω αλλά γυρίζει αλλού το κεφάλι του..ήθελα να του μιλήσω..μα θα μου πείτε που το ξέρω και τι με νοίαζει..τελικά καταφερα να με πείσω και έφυγα..

Στιςβιτρίνες κυριαρχούν ακόμη τα καλοκαιρινά..συνειρμοί για την κατάσταση της χώρας πάντως αποφευχθησαν..πιοκάτω κατάρρευση τιμών,διάλυση, οριστικό κλείσιμο, ξεπούλημα..αυτά συγκράτησα παραπέμπουν κι αλλού..βαθιές κ βαριές φιλοφοφίες άστο καλύτερα.

Χάζεψα κάμποση ώρα κατηφορίζοντας τα γνωστά δρώμενα..Αρχικά εκείνοι οι περίεργοι μίμοι μετο βαμμένο αλλάπολύ εκφραστικό πρόσωπο και τη μοναδική θεατρικότητα στις κινήσεις των χεριών,ανεβασμένοι σ' ένατελάρο δίνουν τη δικήτους παράσταση..μονόπρακτο καλύτερα..α μαλλον όχι λίγα μέτρα πιο κει ήταν κι ένα ζευγάρι μίμων..στο χαρτόνι έγραφε μαζεύουμε λεφτά για το γάμο μας.. ποιός ξέρει...?

Ένας κόμπος η χαρά μου κι όμως σαν θα' ρθεις.. ακουγόταν από το βάθος, κιήταν αυτό που ήθελανα ακούσω εκείνη τη στιγμή..δύο παλικαράκια γύρω στα είκοσι έπαιζαν καιτραγουδούσαν τόσομελωδικά.Το ένα ήταν ξανθό με καταπράσσινα μάτια που γυάλιζαν από ομορφιά, το άλλοκαστανόμ' ένα χαμόγελο αφοπλιστικό.Αντε πάλι η ίδια σκέψη με πριν..ψάχνω αφορμήγια να τους μιλήσω.. τελικά εγκαταλείπω..ρίχνω κάτιψιλά στη θήκη της κιθάρας χαμογελώ χαζά και φεύγω..ωραία τα καταφέραμε..ισως την επόμενη φορά..Μια κοπέλα δέκα μέτρα παρακάτω κάνει τα ζογκλερικά της κ ένας νεαρός παίζει το τουμπερλέκι του..Ηκοπέλα έχει τραβήξειτα βλέμματα όλων ή σχεδόν όλων πάνω της..μέχρι καιοι μαγαζάτορες βγήκαν να τη χαζέψουν.. ε εδώ και να θελα δεν με έπαιρνε..το πρόγραμμα ήταν συνεχούς ροήςδεν μεσολαβούσαν διαλείμματα..

Μπροστά από τη βιτρίνα ενός γυφτομπαρόκ μαγαζιού λίγο πριν την Καπνικαρέα είναι παραταγμένη μια ορχήστρα..περιμένει και εκείνη το κοινό της..μάταια ..ισως ναί ίσως και πάλι όχι..Ωχ να καιη βιτρίνα μετα χειμωνιάτικα..το θέροςκαθώςφαίνεται έληξε..το φθινόπωρο είναι προ των πυλών..θα δεί άραγε καμία προκοπή...??