Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2011

ΜΟΝΟΚΛΙΝΟ


Ήταν πολλά. Πάρα πολλά. Γιατί έξι πιάτα; Αφού μόνο ένα-δύο χρησιμοποιώ καθημερινά. Κι απ'την άλλη, τόσα ποτήρια; Δεκαοχτώ! Λες και περίμενα επισκέψεις. Λες και ξαφνικά το σπίτι μου θα γέμιζε κόσμο. Κατσαρόλες, τηγάνια, κουτάλες... Και να'λεγα ότι είμαι δεινή μαγείρισσα... Ένα σωρό άχρηστα πράγματα. Τα μαχαιροπήρουνα, σε ρόλο κομπάρσου πια, περιμένουν παρατεταγμένα μπας και χρησιμοποιηθούν. Όχι, ήταν πολλά. Ποιους περίμενα...; Τι περίμενα...;


Η λογική του ''πάρε, θα έρθει ένας άνθρωπος στο σπίτι'' απλώς δεν ευδοκίμησε. ¨Οχι ότι δεν ήρθαν. ¨Ηρθαν. μόνο που ήρθαν για εκείνους κι όχι για την οικοδέσποινα. ¨Οχι για τα 'καλορίζικα' και την 'καλή αρχή' αλλά επειδή έψαχναν άσυλο για την- καταπιεσμένη από το δικό τους πατρικό σπίτι -ύπαρξη. Ανιδιοτελείς φιλίες σου λέει μετά... Δεν σας είπε κανείς ότι τα 45τ.μ. αποτελούν ήδη άσυλο για έναν; Παραπλανηθήκατε από τα πλήρη σερβίτσια φαγητού;
Από αύριο θα αρχίσω να πετάω.


by V.

1 σχόλια:

Alex K. Antoniou είπε...

Την άλλη φορά πλαστικά λοιπόν.

Mόνο δύο πιάτα έχω εγώ.

Μαύρα.

Best

Α

Off to Sweden

xx